چون مثل شیعه علی پیدا نمیشه!
این جملهای هست که همسرم در جواب خشم و بررسی من در باب تنها بودن ایران! اسلام! دربرابر لشکریان شیطان کثیف میگوید. و وقتی از این تن فروشان داخلی و ستیزه جویانی که جز بندگی برای ابلیس کاری بلد نیستند، خشمگین میشوم برایم شرح میدهد چون همیشه؛ که اسلام کشتی نجاتی است که هرکسی لیاقت بودن در آن را ندارد..
سپس برای بار هزارم؛ در این چند روز؛ بغض میکنم اما اشک و سوگِ من خشم میشود..
دعا میشود؛ مشت گره کردهای بر دهانِ کثیفِ وطن فروشانِ دلبسته به آمریکا و اسرائیل در شب های بودنمان در خیابان میشود. میشود «الله اکبر» که نشان از زنده بودنِ من دارد! تا کر شود گوش دشمنان ما..
و تا نفس میکشم با صدایی رسا خواهم گفت «الله اکبر» و پرچم ایران را با تمام توان به فراز آسمان برده و از پا نخواهم نشست.
با افتخار میگویم من هم یکی از زنان ایران هستم! گر پدر؛ همسر؛ فرزند و تمام جانِ ما را بگیرند؛ هزاران گل سرخ از سینه هایمان بر ایرانِ جان فرود آمده و باز سبز خواهیم شد.
ما سرو میشویم، قد میکشیم و به وسعت دریا فریاد میزنیم: پدرمان را حسینی شهید کردید؛ حال زینبی بر سرتان آوار خواهیم شد ای یزیدیان!
به قلمِ مهدیه فاضلی
