می‌خواهم فعلا نَفَس صدایت کنم!
سلام دخترکم… این روزها مدام دلشوره دارم و نگرانم… گاهی که به خودم نهیب می زنم که؛ مگر ما خدا نداریم؟ مگر ما بر حق نیستیم؟ مگر پس از دنیای فانی اخرتی باقی در انتظارمان نیست؟ مگر فرزندان ما امانتی در دستان ما نیستند؟ مگر ما برای عبور از این دنیا نیامده ایم؟ مگر ما […]
وقتی «کشور» بر زمین افتاد!
تقویم را که نگاه می‌کنم، ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ است؛ روزی که اهواز میان اشک و دلتنگی، و میان غیرت و غربت، دست‌وپاه می‌زد. خورشیدِ تندِ ساعت دوِ ظهر، زیر سایبان‌های گلزار شهدا، نفس آدم را به شماره می‌انداخت. آنجا بودیم برای بدرقه‌ی شهید «مسعود جوانمردی». مداح، مصطفی مروانی، از حال و روز حضرت زینب (س) […]
پایان کودکی
امشب نشستیم وصیت‌نامه‌مان را نوشتیم؛ تقریباً طومار شد! نه اینکه چیزی از کسی طلب داشته باشیم، بیشتر برای این بود که حساب‌وکتاب‌ها باید یک‌سره می‌شد. گفتیم اگر توفیق پیدا کردیم و جزو شهدا شدیم، حداقل تکلیف این حساب‌ها روشن باشد. هرچه جلوتر رفتیم، بیشتر ناامید شدیم؛ دیدیم نه، ما شهیدبشو نیستیم! آن‌قدر که اوضاع […]
امانت‌دارِ فردا
بسم الله الرحمن الرحیم… می‌خواهم از این روزها بنویسم تا به یادگار بماند. امروز ۱۳ فروردین ۱۴۰۵ است. 🗓️ دنبال اتفاقات خاص در این روزها می‌گردم، اما وقتی روزمرگی‌هایم را کنار حوادث بزرگِ این روزها می‌گذارم، به چشم نمی‌آیند. در واقع، اتفاقات زندگی من این روزها «عام» است؛ می‌خواهم از همان چیزهایی بگویم که برای […]
کسی چه می‌داند؟
کسی چه می‌داند؟ شاید درست در آن لحظه‌ای که نمی‌دانی چرا، وسط معرکه‌ای تاریخی ایستاده‌ای و خودت خبر نداری! ⏳ همه چیز با یک تصمیم، یک پیام و چند اطلاع‌رسانی شروع شد. نتیجه‌اش جلسه‌ای بود که قرار بود درست پیش از شروع مراسم تشییع شهدا، وسط گلستان شهدا برگزار شود. صحبت‌ها تازه شکل گرفته بود […]
مقتل زنانه
عصر یک کاروان خودرویی است از جلوی مصلی تا روستای امرآباد، همان روستایی که زنان و کودکان یک خانواده به شهادت رسیدند. مجتبای 3 روزه، نورای 3 ساله، مادر و مادربزرگشان. همان مجتبی‌ای که حتی فرصت نکرده بودند او را بعد از تولدش حمام ببرند و لباسش را عوض کنند و عکس های امروزی از […]
انگار این جنگ اومد که مارو آدم کنه!
انگار این جنگ اومد که مارو وارسته کنه (آدم کنه). چند روز پیش که صاحب‌خونمون خبر داد خونه رو زدن، گفت بیایید وسایل‌تون رو ببینید چه می‌کنید. با هزار دلهره و اضطراب راهی خونه شدیم. از سرِ کوچه، جنازه‌ی خونمون رو دیدم. مثل لیلا خاک‌سرخ احساس کردم زیر هزار خروار خاکم. کشون کشون خودم رو […]
من مادرم!
من مادرم! باز هم به مادر شدن فکر می‌کنم! از خدا که پنهان نیست از شما چه پنهان روزی که آقا شهید شدند این جور فکر نمی کردم. ولی شب قدری که خلف صالحشان به عنوان رهبری جدید معرفی شدند با خودم گفتم:«دختر خودتو تقویت کن روحی و جسمی که حالا حالاها کار داری» خلاصه […]