نوجوانها بیشتر از چیزی که به زبان میآورند، نیاز دارند احساس کنند دیده و فهمیده میشوند؛ اما درککردن به این معنی نیست که والد با هر خواسته یا رفتاری موافقت کند. در این دوره یاد میگیریم چطور پشت خشم، دلخوری، سکوت یا واکنشهای تند نوجوان، نیاز و هیجان اصلی او را بهتر بشناسیم و بهجای نصیحت فوری یا واردشدن به جنگ قدرت، گفتوگویی امنتر شکل بدهیم. مهارتهایی مثل اعتباربخشی به احساسات، گوشدادن فعال و تنظیم هیجان کمک میکنند هم ارتباط والد و نوجوان حفظ شود و هم مرزهای خانواده سر جایش بماند؛ یعنی نوجوان بداند «احساست برای من مهم است»، حتی وقتی قرار نیست پاسخ ما به همه خواستههایش «بله» باشد.