قتی نوجوانمان با یک سؤال جدی سراغمان می‌آید، معمولاً اولین واکنش ما این است که سریع یک جواب درست و کامل تحویلش بدهیم؛ اما همیشه این بهترین کمک نیست. نوجوانی دوره‌ای است که توانایی استدلال، بررسی دیدگاه‌های مختلف و شکل‌دادن به نظر شخصی در حال رشد است و بعضی سؤال‌ها می‌توانند فرصتی برای تمرین همین مهارت‌ها باشند. گاهی به‌جای اینکه بلافاصله جواب بدهیم، بهتر است با یک سؤال دیگر همراهش شویم: «خودت درباره‌اش چی فکر می‌کنی؟»، «چه چیزهایی باعث شده به این نتیجه برسی؟» یا «فکر می‌کنی دیدگاه دیگری هم وجود دارد؟». در این ویدئو دکتر سجاد کریمان‌مجد توضیح می‌دهد چطور بعضی سؤال‌های بی‌جواب یا ناتمام، اگر درست با آن‌ها مواجه شویم، می‌توانند به نوجوان کمک کنند فکر کند، تحلیل کند و کم‌کم به پاسخ خودش برسد؛ نه اینکه فقط پاسخ آماده ما را به خاطر بسپارد.