بعضی وقتها مسئلهای وارد زندگیمان میشود که واقعاً کاری از دستمان برای تغییرش برنمیآید؛ اما این به معنی بیاختیار بودن ما نیست. بچهها برای فهمیدن اینکه شرایط چقدر امن یا نگرانکننده است، فقط به اتفاقات بیرون نگاه نمیکنند؛ واکنش، رفتار و فضای عاطفی خانه هم برایشان مهم است. وقتی اضطراب بالا میرود، حفظ چند بخش قابل پیشبینی زندگی مثل روال خواب و غذا، فعالیتهای روزمره و ارتباط آرام با والدین میتواند به احساس امنیت کودک کمک کند. در این ویدئو دکتر سجاد کریمانمجد دو راهکار ساده و کاربردی را توضیح میدهد که کمک میکنند در شرایطی که کنترل اتفاقات بیرون دست ما نیست، دستکم فضای خانه را امنتر و آرامتر نگه داریم و اجازه ندهیم تنش ما بیواسطه به بچهها منتقل شود.