وقتی اتفاق نگران‌کننده‌ای مثل جنگ و درگیری می‌افتد، طبیعی است که تلویزیون بیشتر روشن باشد و خودمان هم مدام خبرها را دنبال کنیم. اما بچه‌ها فقط خبرها را نمی‌شنوند؛ تصاویر، لحن مضطرب آدم‌ها و حتی نگرانی ما را هم می‌بینند و از آن تأثیر می‌گیرند. تکرار این فضا می‌تواند احساس ناامنی و اضطراب را در آن‌ها بیشتر کند، مخصوصاً وقتی هنوز نمی‌توانند مثل ما اتفاقات را تحلیل کنند. قرار نیست بچه‌ها را کاملاً از واقعیت دور نگه داریم؛ مهم این است که مواجهه‌شان با اخبار متناسب با سنشان باشد، تصاویر نگران‌کننده مدام جلوی چشمشان تکرار نشود و اگر سؤال یا ترسی دارند، بتوانیم با آرامش درباره‌اش حرف بزنیم. در این ویدئو دکتر سجاد کریمان‌مجد درباره همین مرز مهم صحبت می‌کند؛ اینکه چطور خودمان در جریان خبرها باشیم، بدون اینکه اضطراب آن‌ها را وارد دنیای بچه‌ها کنیم.
