ترس و نگرانی برای بچه‌ها همیشه چیز بدی نیست؛ بخشی طبیعی از رشدشان است و حتی گاهی کمک می‌کند خطر را بشناسند و محتاط‌تر باشند. مسئله از جایی شروع می‌شود که نگرانی آن‌قدر پررنگ می‌شود که روی خواب، مدرسه، بازی یا جداشدن از والد اثر می‌گذارد. آن لحظه، گفتنِ «نترس» یا «چیزی نیست» معمولاً کافی نیست؛ کودک بیشتر از هرچیز نیاز دارد احساسش دیده شود و کم‌کم یاد بگیرد چطور بدن و ذهنش را آرام کند و با چیزی که از آن می‌ترسد روبه‌رو شود. در این ویدئو درباره همین مسیر حرف می‌زنیم؛ اینکه ما به‌عنوان والد چطور ترس کودک را جدی بگیریم، بدون اینکه ناخواسته آن را تقویت کنیم و چطور کمکش کنیم قدم‌به‌قدم احساس امنیت و توانایی بیشتری پیدا کند.